کاریکاتور محمود و مرتضوی +طنز

آجیل : مشکل گشای آن اگر در جمع زنان مشکل دار شکسته شود مشکل تراش خواهد شد.
آدم بی عرضه : بیچاره ای که فرصت درست و حسابی برای عرض اندام نداشته است و اگر نه بیا و ببین.
آدم پر حرف : وزن مغز او با وزن فهمش نسبت معکوس دارد.
آدم چاپلوس : خطرناک ترین جانور اهلی شده.
آدم خلاق : فردی که بیش از حد متعارف، « گاگول میزند » و کمتر از حد معمول « منظم » است.
آدم بد :زیادی به دنیا آمده و یا درحال نفس کشیدن میت محسوب میشود یا دنیا را عوضی گرفته یا عوضی به دنیا آمده است.
آدم خیلی عاقل : موجود حسابگری که خوب میداند کی دیوانه شود و دیوانه ای که خوب میداند کجا عاقل باشد.
آدم دروغ گو : یا راستی راستی دیوانه است یا هنوز به راستی مثل همه نامیزون شده است.
آدم عاقل : ترکیب آن در عالم واقع ناممکن است، زیرا بعید است که بتوان هم « عاقل » بود و هم « آدم »!
آدم فعال : کسی که در اوج انفعال و بی تلاشی به کنش وری طبیعی میپردازد.
آدم لجباز : یا مشکل کیسه صفرا دارد یا کیسه ی صبر ندارد.ویافهم ندارد .
آدم محترم : هیچ گاه به دنبال احترام دیگران نیست.

آب : فقط زمانی خسته میشود که از حرکت باز ایستد! آب، نرم ترین است اما سخت ترین موانع را نرم نرم، نرم میکند!
آب نبات چوبی : اگر آدم بزرگ های جدی -آن را به دهان گیرند از « شخصیت چوبی » خود خارج میشوند.
آتش: اگر به زیر افکنده شود باز هم به رو میرود.
هورمونی هست به نامِ هورمون “که چی بشه”
که گند میزنه به هورمون “اراده”
اثری از پیکرش به دست نیامد.
بیسجی قهرمانم شهید
برجعلی محمد رضایی
محمدرضایی، برجعلی: یکم اسفند ۱۳۴۹، در بخش شال از توابع شهر بوئینزهرا به دنیا آمد. پدرش علی، ...نام داشت. دانشآموز سوم راهنمایی بود. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. پنجم اسفند ۱۳۶۲، در جزیره مجنون عراق به شهادت رسید. اثری از پیکرش به دست نیامد. / خط سرخ
بشارت ها :
روحش شاد٬ نام ویادش گرامی باد.
بسیجی جان داد وجان میدهد تا دین خدا وزندگی ما زنده بماند.باهوسهایمان در باره این قهرمانان قضاوت نکنیم...
از شهید چمران پرسیدند ؛ تعهد بهتر است یا تخصص؟
گفت : می گویند تقوا از تخصص لازمتر است، آن را می پذیرم، اما می گویم آن کس که تخصص ندارد و کاری را می پذیرد بی تقواست.
در تقوای سیاسی روابط ومعادلات ومعاملات سیاسی تنها برای کسب رضایت الهی انجام می پذیرد ، تأیید ویا تکذیب بر اساس تقواوتکلیف الهی است نه مسایل شخصی وصرفاًسیاسی،
حزب وگروه معنا ندارد، در تقوای سیاسی دین از سیاست جدانیست ،
همچنانکه رهبرعزیزمان فرموده اند:«...
وقتى سياست از دين جدا شد، از اخلاق جدا خواهد شد، از معنويت جدا خواهد شد. در نظامهاى سكولار و بىرابطهى با دين، اخلاق در اغلب نزديك به همهى موارد، از بين رفته است. حالا يك وقت استثنائاً در جائى يك عمل اخلاقى ديده بشود، اين ممكن است؛ استثناء است. وقتى دين از سياست جدا شد، سياست مي شود غير اخلاقى، مبنى بر همهى محاسبات مادى و نفعطلبانه....»
برچسب:
نویسنده: علی